Over liefde gesproken...

Over liefde gesproken...

Verdriet is niet hip

BespiegelingenPosted by LiefdeWerk Wed, August 05, 2015 14:46:33

Afgelopen week was ik in een boekhandel op zoek naar een condoleancekaart. Het was zo moeilijk te vinden tussen de vele rekken met vrolijke kaarten, dat ik hulp vroeg aan de verkoopmedewerkster. Zij wees mij op twee rijtjes kaarten. Dat was in vergelijking met de “happy” kaarten een schamele keuze. Ik vond het een mooie afspiegeling van de maatschappij. Bij de dood hoort verdriet, en verdriet is niet hip. Soms wordt het nog wel gedeeld op Facebook en dan krijg je zomaar van mensen een “like”, een heuse duim omhoog. Tja, daar zit je dan met je verdriet….

Vroeg of later krijgt iedereen in zijn leven met verdriet te maken. Toch zijn veel mensen er ongemakkelijk onder. We willen het niet. Verdriet moet vooral snel voorbij gaan. We gaan het liefst door met het gewone leven, doen naar de buitenwereld alsof er niets aan de hand is en onderdrukken daarmee onze diepste gevoelens en emoties. Daar gebruiken we ook steeds vaker pillen voor, want verdriet, die verscheurende hartepijn, die willen we vooral niet voelen.

Aan de andere kant vinden we het ook vervelend als anderen verdrietig zijn. Vaak vertellen mensen die een dierbare hebben verloren, hoe vrienden ze opeens ontwijken. En dat als het verlies al enige tijd geleden is, hen wordt verteld dat “ze er nu toch wel weer overheen zijn”. We worden door het verdriet van de ander ook geconfronteerd met ons eigen verdriet (en met onze eigen dood), en dat willen we ook niet!

Een rouwproces is een bijzondere ervaring in het leven. Zeker niet gemakkelijk, maar als je het verdriet toelaat en doorleeft, komt er ook weer licht aan het eind van die donkere tunnel. Je kunt pas loslaten, als je ook werkelijk weet en voelt wát je los te laten hebt. Elk rouwproces is een mogelijkheid tot persoonlijke groei. Je komt er sterker uit en kunt ook anderen na jou hierin weer helpen hun weg te vinden.

We kunnen elkaars verdriet niet wegnemen. Het gaat er niet om de juiste woorden te zeggen. Die zijn er meestal toch niet. Je hart open zetten en luisteren naar de ander, dat is alles wat nodig is.