Over liefde gesproken...

Over liefde gesproken...

Mezelf kwijtgeraakt....

BespiegelingenPosted by LiefdeWerk Tue, March 15, 2016 22:18:48

Mezelf kwijtgeraakt…

Het is niet de eerste keer dat ik dit hoor in ons Centrum voor BewustZijn. Zoveel mensen met een diagnose, zoveel mensen die medicatie slikken, zoveel mensen die zichzelf onderweg zijn kwijtgeraakt.

Ik spreek uit ervaring. Ook ik had ooit een kortstondig traject bij de GGZ. Ik heb altijd sterk in mijn schoenen gestaan. Gevoelig, maar ook extravert, ondernemend, en komend uit een stabiel gezin. Ik heb op werkgebied veel ondernomen, ben vaak verhuisd, waaronder ook een internationale verhuizing naar de USA. Daar heb ik samen met mijn (nu ex-)man twee prachtige dochters gekregen. Na 6 ½ jaar zijn we weer terug geëmigreerd naar Nederland. Grote stappen in mijn leven, die ik altijd met het grootste gemak nam.

Chemische onbalans

Na mijn echtscheiding raakte ik mijzelf kwijt. In eerste instantie was ik sterk, als altijd, en ging ik gewoon door, als altijd. Zo was ik dat gewend, van huis uit. “Hup, vooruit ”. Ik had niet geleerd om ook verdriet toe te laten, was voor het eerst alleen en raakte uit balans. En net als velen met mij, kreeg ik al tijdens het eerste gesprek bij de GGZ een diagnose met het advies medicatie te slikken. Er zou een chemische onbalans zijn in mijn hersenen. Huhh??!! Ik had nog nooit psychische problemen gehad en herkende mijzelf niet in de diagnose. Een diagnose, die me nog meer onderuit haalde. Ik voelde mij niet gezien, niet in mijn hele mens-zijn. En dus besloot ik anders….

Op de yogamat

Eigenzinnig als ik ben, heb ik simpelweg het internet afgestruind wat mij kon helpen om in balans te komen. Ik las dat wetenschappelijk is bewezen dat yoga en mindfulness helpt bij psychische klachten. En dus kwam ik op een yogamatje terecht en volgde de ene na de andere opleiding. Yoga, mindfulness, coaching, familieopstellingen, meditatie. Ik ging eindelijk mijzelf echt leren kennen. Ik leerde omgaan met mijn emoties. Ik leerde verdriet toe te laten, maar ook om het los te laten. Ik leerde mijn gevoelens serieus te nemen, maar soms juist ook weer te parkeren. Ik leerde mijn grenzen aan te geven. En zo kreeg ik balans en richting in mijn leven.

Medicijnen?

Een richting die heeft geleid tot het opzetten van mijn praktijk LiefdeWerk. Een missie! Omdat de begeleiding van mensen met psychische klachten anders KAN, nee, anders MOET. Ik wil met deze column mensen niet vertellen dat ze geen medicijnen meer zouden moeten slikken. Maar laten we er wel bewuster mee omgaan. Juist een moeilijke periode in ons leven, waarin we overspoeld raken met emoties, biedt een mooie kans om sprongen te maken in onze persoonlijke ontwikkeling. Om de lessen te leren, die we al langer hebben laten liggen. Om zo eindelijk (weer) te worden wie we werkelijk zijn. We zijn van binnen al heel. Het is een kwestie van laagjes afpellen, om tot die mooie kern te komen. Leer uzelf kennen….Dat is liefdewerk!